De geschiedenis van het merk Nan Zhao van Xiaguan
Als pu-erhtheedrinker ben je misschien al eens de verschillende theereeksen en merken van de Xiaguan-theefabriek tegengekomen, zoals Bao Yan, Song He en Nan Zhao. Van die laatste hebben we onlangs zowel de rijpe als de rauwe tuocha uitgebracht:
Het handelsmerk Nan Zhao, dat in 1991 werd geregistreerd, wordt vanwege het historische gewicht van de naam gebruikt voor de hoogwaardige theeën van Xiaguan. In dit artikel duiken we diep in de geschiedenis van het koninkrijk Nan Zhao.
Het koninkrijk Nan Zhao
Nanzhao, wat ‘Zuidelijk Vorstendom’ betekent, was een machtig Tai-koninkrijk dat in de 8e eeuw ontstond in het westen van de provincie Yunnan, in Zuid-China. De Tai, die de regio al eeuwenlang bewoonden, voeren hun oorsprong terug op dit koninkrijk.
Nanzhao bestond uit zes kleinere Tai-koninkrijken en werd in 729 verenigd door Piluoge, de leider van een van de stamstaten. Met de hulp van China, dat een bondgenoot tegen de Tibetanen nodig had, vestigde Piluoge de hoofdstad van Nanzhao nabij het Er-meer, een locatie die tijdens Chinese aanvallen in 751 en 754 onneembaar bleek.
Nanzhao beheerste de oost-westroutes voor de handel die vanuit China en Tonkin via Myanmar naar India liepen en groeide in de 9e eeuw uit tot een imperialistische staat. De ambachtslieden van Nanzhao beheersten het weven van katoen en zijden gaas, terwijl in het hele koninkrijk grondstoffen zoals zout en goud werden gewonnen. Er werd een complex bestuurs- en administratiesysteem ontwikkeld, dat bijdroeg aan de culturele verfijning van Nanzhao.
Ondanks zijn welvaart raakte Nanzhao aan het einde van de 9e eeuw in verval. Het koninkrijk viel uiteindelijk in 902, toen een opstandige ambtenaar de laatste keizer vermoordde. Later, in 1253, veroverden de Mongolen het gebied.
Drakenstaartpoort
Naarmate steden groeien en welvarender worden, verrijzen hoge gebouwen en kan het verleden door de voortschrijdende verstedelijking vervagen. Toch blijven sommige culturele bezienswaardigheden bewaard als getuigen van de geschiedenis. De Longwei-poort in Xiaguan, Dali, in de provincie Yunnan, is zo'n plek. Het rijke erfgoed is goed bewaard gebleven en houdt stand, onveranderd te midden van een landschap dat volop in ontwikkeling is.
Longwei kent een rijke geschiedenis als locatie van het oude koninkrijk Nan Zhao (738-902), dat in de 8e eeuw in Yunnan ontstond. De naam Longwei betekent ‘Drakenstaart’ en verwijst naar het Cang-gebergte, dat zich van noord naar zuid uitstrekt als de staart van een rondzwervende draak. De zuidelijke poort, toepasselijk de ‘Longwei-poort’ genoemd, heeft vestingmuren die zich in zuidwestelijke richting uitstrekken tot de ‘Tiansheng-poort’ bij de Jiangfeng-tempel en in noordoostelijke richting tot het ‘Zhushui-paviljoen’. Het vier kilometer lange gebied biedt een prachtig landschap, maar is door de geschiedenis heen ook het toneel geweest van veldslagen.
Het grootste deel van de Longwei-poort, de zuidelijke toegangspoort van het koninkrijk Nan Zhao, is verwoest. Alleen het Shoukang-gebouw en een honderd meter lang gedeelte van de westelijke muur zijn bewaard gebleven. De restanten daarvan zijn minder dan één meter hoog en werden in 1987 door de Volksregering van de prefectuur Dali aangewezen als belangrijk beschermd cultureel erfgoed.
Longwei-poort
Wanneer je vanaf de Hei Long-brug in Xiaguan de Longwei-straat omhoogloopt, lijkt het alsof je terugreist in de tijd. Langs de straat staan oude huizen en binnenplaatsen met traditionele architectuur. Het gebied is de thuisbasis van veel bewoners wier voorouders hier al generaties lang woonden.
Maar dat is nog maar het begin van het historische belang van dit gebied. De vesting van de Longwei-poort werd gebouwd door Ge Luofeng, de vijfde koning van het koninkrijk Nan Zhao, om aanvallen af te weren. De Longwei-poort was niet alleen een belangrijke transportroute, als onderdeel van een oude thee- en paardenroute die helemaal naar Tibet liep, maar ook een cruciale stadspoort waar kooplieden samenkwamen en hun goederen distribueerden.
Tegenwoordig vormt de Longwei-poort een eerbetoon aan vroegere tijden en herbergt zij talloze historische en culturele overblijfselen, waaronder oude binnenplaatsen, waterputten en bomen. Getalenteerde inwoners noemen deze plek hun thuis, terwijl bezoekers volop kunnen genieten van de rijke geschiedenis en cultuur van het gebied.
Shoukang-helling: ooit een bruisend handels- en distributiecentrum aan de thee- en paardenroute
De hoofdstraat van Longwei heet de Shoukang-helling. Deze straat werd genoemd naar de oudere mensen die hier woonden en bekendstonden om hun hoge leeftijd en goede gezondheid. Vroeger was de Shoukang-helling een bruisend centrum voor handel en distributie. Aan weerszijden van de straat staan nog steeds stenen paviljoens met oude opschriften zoals ‘Geld wisselen, zonder bedrog’.
De Shoukang-helling was een essentiële etappe langs de oude thee- en paardenroute van Xiaguan naar Dali, waar ooit talloze grote en kleine paardenherbergen floreerden. Het was het grootste centrum voor goederenuitwisseling, met een levendig handelsgebied dat 's avonds door felle lichten werd verlicht. Tegenwoordig huisvest het Shoukang-gebouw, vroeger bekend als de Yu'er-tabaksmaatschappij, de sigarettenfabriek van Dali, die de bekende sigaretten van het merk Erhai produceert.
Hoewel de Shoukang-helling een belangrijke rol speelde in handel en commercie, was deze ook de thuisbasis van twee legendarische families van beoefenaars van de Chinese geneeskunde: de Dade-kliniek en de Songhe-kliniek. Zij waren verantwoordelijk voor de hygiëne en gezondheidszorg van de omwonenden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog brak in het nabijgelegen Xiaguan cholera uit. De Dade-kliniek ontwikkelde een geneesmiddel om de ziekte te bestrijden en deelde dit uit aan iedereen die het nodig had. De Songhe-kliniek was bovendien al sinds het 13e jaar van het Tongzhi-tijdperk van de Qing-dynastie gevestigd. Zhou Xia, de leermeester van de oprichter, diende als lijfarts van de Japanse keizer. Elk jaar tijdens het Drakenbootfeest verstrekten zij geneesmiddelen aan de dorpelingen en verzorgden zij patiënten met een laag inkomen zonder daarvoor kosten in rekening te brengen.
Tegenwoordig worden de binnenplaatsen van deze medische dynastieën nog altijd behouden, geregistreerd en beschermd als symbool van hun inzet voor het welzijn van de gemeenschap.
Vereniging voor het behoud van de oude stad Longwei in Dali
De Vereniging voor het behoud van de oude stad Longwei in Dali bestaat uit een groep gepensioneerden die van de oude stad Longwei houden. Na jarenlange bezoeken en onderzoek, en met steun van de autoriteiten op alle niveaus, hebben zij drie waardevolle boeken met cultureel en historisch materiaal samengesteld, geredigeerd en uitgegeven: ‘Historische en culturele poëziemonumenten van de Longwei-poort in Dali’, ‘Historische en culturele binnenplaatsen van de Longwei-poort in Dali’ en ‘Historische en culturele overblijfselen van de Longwei-poort in Dali’. Zo hebben zij historisch materiaal over 28 historische en culturele binnenplaatsen vastgelegd en deze voor bescherming laten registreren.